ODB 2 – Chelsea van Rijswijk 2 – 3

“Het einde van een tijdperk”

Ja beste lezers, dit was het dan. De allerlaatste wedstrijd van het (on)machtige Chelsea van Rijswijk. Deze memorabele wedstrijd werd afgewerkt op een zeer zonnige en warme zondag, uit bij Ons Doel Bereikt, heel toepasselijk. Dit keer hadden de stekkertrekkers op donderdag niet getraind, behalve – ja houdt u goed vast – Issy! Hij zette daarmee zijn trainingstotaal van dit seizoen op maar liefst 4 (van de 29)!

Op zondag waren er slechts 13 stekkertrekkers van de partij, mede dankzij de aanwezigheid van Skippy. De grote afwezige was uiteraard de Peer van het Gardameer, die was met zijn riante trainerssalaris naar een geheime sexboerderij in België vertrokken.

Voordat de wedstrijd was begonnen, was al duidelijk dat Tuit zijn doelpuntensaldo niet kon opschroeven. Denn had namelijk al gemerkt dat de wedstrijd om te huilen was, wat weer tot wat Negativituit leidde… En toen waren er dus nog maar 12 stekkertrekkers over die zich wilden omkleden. En ja, dan heb je wel de kledingtas nodig. Die tas liet lang op zich wachten aangezien Jimmy weer eens in een andere dimensie verbleef en daarna nog anderhalf uur door Zuid-Holland aan het dwalen was. Werkelijk bizar.

Maar goed, de stekkertrekkers begonnen de wedstrijd – zoals gebruikelijk de laatste tijd – als een doorweekte krant en stonden dan ook snel met 0 – 2 achter door dom balverlies en persoonlijke fouten. Het was een wonder dat de stekkertrekkers met slechts 0 – 2 de kleedkamer in gingen. Het ging alleen nog om de eer dus er werd besloten om er toch nog wat van te maken en na rust ‘de broer van’ en Jimmy in te brengen. En dat bleek een gouden zet te zijn. Mede dankzij ‘de broer van’, de sterke linkerflank en het goede keeperswerk van BB werd de achterstand in de tweede helft omgebogen tot een 2 – 3 voorsprong.

De aansluitingstreffer werd gemaakt door….. mijn computer gaf eerst een foutmelding toen ik zijn naam typte. Dames en heren, het was de man die nog nooit had gescoord (behalve in zijn eigen goal natuurlijk), de enige echte oerverdediger: Hout!!! Hout begaf zich over de middellijn, waarschijnlijk als gevolg van een zonnesteek, en werd in een vloeiende aanval gelanceerd door ‘de broer van’. Hout liep op de uitkomende keeper af, keek 23 keer goed of het toch niet zijn eigen 16-metergebied was en besloot de bal langs de keeper van ODB te schieten, uiteraard met behulp van een sliding. Hoe verzin je het, Hout die ontmaagd wordt in de allerlaatste wedstrijd. Hout wist niet hoe je moet juichen maar had daar ook geen tijd voor, aangezien alle stekkertrekkers het uitschreeuwden van vreugde. Een beetje omdat Hout had gescoord maar vooral omdat het ook het 650e doelpunt was in de historie van het Chelsea van Rijswijk! Een zeer memorabele goal die uiteraard 2 kannen bier kostte voor Hout. Geweldig.

De gelijkmaker werd na een volgende vloeiende aanval op fraaie wijze door Dries binnengeschoten. Eagle werd op rechts gelanceerd en bediende de meegelopen Dries, die met een soort van halve omhaal de bal knap binnenschoot. En de koek was dus nog niet op, want ook ‘de broer van’ bekroonde zijn sterke invalbeurt met een doelpunt. Dit keer was het Dries die ‘de broer van’ bediende, die van dichtbij kon inschieten. Daarmee werd de ultra belabberde eerste helft weggepoetst en werden de meegereisde supporters, waarvoor weer dank, beloond met een leuke tweede helft en een 2 – 3 zege.

Het seizoen en het einde van het tijdperk van het Chelsea van Rijswijk werd daarmee toch nog met enige glans afgesloten. Na de wedstrijd werden nog de nodige kratten bier van kant gemaakt en deden de stekkertrekkers definitief het hek achter zich dicht. Letterlijk en figuurlijk.

Hierbij wil ik dan ook namens het Chelsea van Rijswijk iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan het bestaan en de ondergang van het Chelsea van Rijswijk. Voor alle vedettes en stekkertrekkers was dit een periode om nooit, nooit meer te vergeten. Zoveel mooie wedstrijden, lachwekkende momenten en hoogtepunten, 13 jaar lang genieten.

Te veel om stuk voor stuk op te noemen, maar ik waag toch een poging:

- De oude kantine en kleedkamers van Vredenburch waar het allemaal begon.

- Beestachtige dagjes en weekendjes weg, waaronder Loon op Zand en natuurlijk Mallorca!

- Hilarische voetbalquizes van Kleinini en Sneaky Stef.

- Ultra gezellige kerstborrels bij De Conckelaer en het Oude Nest, compleet met zeer slechte en ultra sterke speeches van Zinedide!

- Memorable bezoekjes van Sinterklaas in de kleedkamer, van de echte Sinterklaas en een slap aftreksel daarvan in de persoon van Zinedide.

- Gekibbel tijdens de training over ‘uit is uit’ en wel/geen goal, soms met boze vedettes die van het trainingsveld lopen.

- De lol en het geklap tijdens de wedstrijd, bijvoorbeeld – en dit is echt een willekeurig voorbeeld – als Jansuh weer een fraaie schepijs-bal de lucht in schiet.

- De introductie van de Dide-shuffle.

- De optredens onder de douche, zoals ’1 doucheje vrij’.

- Zeer bijzondere trainers en leiders, waaronder uiteraard Beek, Zinedide, Hardcore en Sid.

- Ontelbare woordgrappen, oneliners, bijnamen en (sex)verhalen: te veel om op te noemen, maar die zitten in het lange termijn geheugen van de vedettes en stekkertrekkers gegriefd.

- De trouwe supportersgroep; veel dank voor jullie aanwezigheid en doorzettingsvermogen.

- De bonnetjes waarmee basisplaatsen, wasbeurten en te laat komen afgekocht konden worden.

- Hilarische verslagen van Kleinini, Cone en Tymorrr.

- Helaas het verlies van dierbaren, maar ook de geboorte van talloze mini vedettes en stekkertrekkers.

- De onvoorstelbare variëteit van smoezen voor de donderdag en/of zondag, daar kan je een boekenkast mee vol schrijven. Werkelijk indrukwekkend!

- Zeer veel fraaie, lelijke en memorabele (eigen) doelpunten.

- De toverpasjes van de jeugd van tegenwoordig.

- De Harlem Shake in de kleedkamer.

- Veel gezelligheid en goed eten bij De Verbeelding, traditiegetrouw na de laatste wedstrijd van het seizoen.

- De aanwezigheid van wags en kids langs de lijn, uiteraard alleen bij thuiswedstrijden en met mooi weer.

- De Bermudadriehoek waar menig vedette in is verdwenen.

Na dit alles komt er na, als ik het goed heb, 13 jaar een einde aan het tijdperk van het Chelsea van Rijswijk. Maar ik weet zeker dat de vedettes en stekkertrekkers dit nooit meer zullen vergeten. Sterker nog, hier hebben zij het nog over als ze als bejaarde mannen met een biertje in Megapark staan te lachen terwijl Zinedide op een tafel staat!

Het was me een waar genoegen! Tot ziens!

Chelsea van Rijswijk – HVV 4 2 – 3

“Toch nog de eer gered”

Na de waardevolle 3-punter tegen Ferloreholte stonden de heren van HVV op het menu. De laatste thuiswedstrijd in de historie van het Chelsea van Rijswijk. Voor wie het nog ontgaan is, het (on)machtige Chelsea van Rijswijk houdt na dit seizoen helaas op met bestaan.

Zeer zeer jammer, maar aan alles komt een eind. Daarover kunt u volgende week meer lezen. Nu eerst (de voorbereiding op) de wedstrijd tegen HVV.

Op donderdag kwamen maar liefst 11 stekkertrekkers opdagen voor de laatste officiële training in de historie van het Chelsea van Rijswijk. En ook deze training was uiteraard weer van ongekend niveau, inclusief het gebruikelijke gekibbel over uitballen en wel/geen goal. Dat blijft toch altijd lastig zonder doellijntechnologie en fatsoenlijke goaltjes, laat staan dat er een netje in zit. Maar goed, na de training was het weer gezellig met dit keer beschuit met muisjes van kersverse vader Ran. Namens iedereen nogmaals gefeliciteerd met jullie kleine boef!

Verder moest onze verstrooide Trainer nog wat frustratie kwijt richting de wintersporters en werden zijn aderen zo dik als zijn eigen Anaconda, maar iedereen weet dat de Trainer het niet persoonlijk bedoeld en zich eigenlijk alleen maar zorgen maakt om het wegvallen van zijn riante trainer-salaris.

Dan de zondag. Een waar luxeprobleem, ondanks het feit dat Issy geblesseerd was en ook Jip afwezig was omdat hij de hele nacht achter het vrouwelijk ziekenhuispersoneel aan had gezeten.

Met 15 beschikbare stekkertrekkers was de opstelling een ware puzzel. BB gaf aan dat de stekkerstrekkers vandaag 4 – 0 zouden winnen. En ik kan u vertellen dat BB dat goed had gezien. Het punt is dan wel dat je de kansen moet afmaken; daarover zo meer.

De eerste helft speelden de stekkertrekkers verzorgd voetbal en werd er goed opgebouwd. De weg naar de goal bleek echter lastig te vinden, aangezien Tuit net zo vaak buitenspel stond als hij “klabaffers” in de Spaanse zon roept.

Er was dus weer een eigen doelpunt nodig om te scoren. Dit keer nam Cone een corner en draaide de bal heerlijk scherp in bij de eerste paal. De voorstopper van HVV schaafde de bal in eigen goal en ging daarmee Hout voorbij op de eeuwige lijst van doelpuntenmakers.

De ban was gebroken en de stekkertrekkers wisten de weg naar de goal steeds beter te vinden. Tymorrr had gezien dat de buitenspelval van HVV te ontwijken was en liep uit de tweede lijn 2 keer alleen door op de keeper van HVV. Dat was voor het eerst dit seizoen, dus Tymorrr wist niet wat hem overkwam en faalde 2 keer gruwelijk. Hij had de stekkertrekkers op een riante voorsprong kunnen zetten, maar verzuimde dat door een ultra slechte afronding en een ziekenhuisbal op de meegelopen Tuit. De stekkertrekkers gingen daardoor met slechts een 1 – 0 voorsprong de kleedkamer in. Op zich niks aan de hand, maar dit was dus wel eindelijk een wedstrijd die de stekkertrekkers met een ruime voorsprong heerlijk hadden kunnen uitspelen. De laatste keer dat dat gebeurde… zegt u het maar. Dat was in elk geval niet dit seizoen.

De tweede helft wisten de stekkertrekkers de lijn niet door te trekken, waardoor HVV de gelijkmaker kon maken. De stekkertrekkers lieten het er niet bij zitten en kwamen weer op voorsprong. Een afgemeten voorzet van Eagle werd door de meegelopen Jimmy eenvoudig binnen gekopt. Een aanval uit het boekje.

Maar ook die voorsprong kon niet worden vastgehouden of uitgebreid. HVV kreeg steeds meer ruimte en wist de wedstrijd in hun voordeel om te buigen tot 2 – 3. Opvallend was overigens wel het goede spel van Fire en de ultra vrije rol die de Trainer zichzelf had toebedeeld. Mogelijk had de Trainer het idee dat hij de vrije man was, net als op de training.

De stekkertrekkers wisten de trouwe supporters, waarvoor weer veel dank, jammer genoeg niet te trakteren op de laatste thuisoverwinning. Maar na de wedstrijd bleek al snel dat ook HBS had verloren en de stekkertrekkers dus niet degraderen. En dat is eigenlijk een wonder, aangezien HBS meer dan genoeg mogelijkheden heeft gehad om over de stekkertrekkers heen te gaan op de ranglijst. Maar goed, uiteindelijk dus een heel klein lichtpuntje in dit belabberde seizoen, waarmee de stekkertrekkers toch nog de eer wisten te redden. Daar werd dan ook flink op geproost in het zonnetje.

Volgende week staat de allerlaatste wedstrijd van het Chelsea van Rijswijk op het programma; uit bij ODB (12:00 uur!). U weet wel, daar is Henk Baggerman de hoofdtrainer. Toch ironisch, het bestaan van het Chelsea van Rijswijk eindigt bij de man die voor de oprichting ervan heeft gezorgd. Daarmee is dan de cirkel weer rond.

Chelsea van Rijswijk – Ferloreholte 4 1 – 0

Krachtstroom

Na de afgang tegen Remo stond het ultra-belangrijke restant van de wedstrijd tegen Ferloreholte op het programma. De vedettes, tegenwoordig ook wel bekend als “de stekkertrekkers” moesten zich opladen voor de laatste 5 minuten van de eerste helft en de tweede helft. En de stekkertrekkers wisten dat er 3 punten moesten worden gepakt om iets meer afstand te nemen van de degradatiezone. Dat was uiteraard weer te merken op donderdagavond! Maarliefst 3 stekkertrekkers en voormalig stekkertrekker Skippy hadden zin en tijd om te trainen.

Die stekkertrekkers trainden dus bij het 3e mee en constateerden dat er daar meer inzet en strijd op de mat wordt gelegd dan tijdens alle trainingen van het onmachtige Chelsea van Rijswijk bij elkaar. Maar goed, zoals de Trainer altijd schreeuwt: het gaat om de zondag!

En dat was ook te merken op zondag! Met veel pijn en moeite wist de Trainer 11 stekkertrekkers naar de Burcht te lokken. Jimmy dit keer zelf op de fiets, omdat zijn carpoolbonnetjes door de Trainer waren verscheurd.

De opstelling was weer een sudoku van het hoogste niveau, ondanks het feit dat er maar 11 stekkertrekkers beschikbaar waren. Het was dus vanzelfsprekend dat ook Jansuh in de basis begon en Cone plaats nam onder de lat.

Dan de wedstrijd. Het was alles of niks, de dood of de gladiolen. De stekkertrekkers lieten dit keer wel zien dat felheid en inzet toch nog ergens verborgen zit in hun oude en jonge versleten lichamen.

Er werd hard gewerkt en de duels werden uitgevochten, gewoon op pure krachtstroom. Opvallend was dat Berrag de spits van Ferloreholte met huid en haar opvrat en elk duel won, compleet met ippons en waza-ari’s. Heerlijk.

Veel kansen creëerden de stekkertrekkers niet, maar het was wachten op dat ene moment. Tuit kreeg een goede mogelijkheid maar kopte niet tussen de palen. Maar aan de andere kant wist Ferloreholte ook de goal niet te bereiken.

Ferloreholte liep zich stuk op de gelegenheidsverdediging; tegenwoordig ook wel bekend als Fort Knox. Ter toelichting: verdedigers van Fort Knox koppen vol met hun gezicht in plaats van met het voorhoofd, schieten met een schepijsbal vakkundig een meeuw uit de lucht, hebben in 1941 bij het eerste van Tedo gespeeld en praten daar uren en uren over en/of beschikken over een peervormige torso.

Anyway, de stekkertrekkers gaven dus amper kansen weg en kwamen af en toe in de buurt van de goal van Ferloreholte. Eén van de aanvallen leidde tot de verlossende treffer. Tuit gaf vanaf rechts hard en laag voor, Tymorrr pikte de bal op en ging een combinatie aan met Jimmy. Tymorrr schoot op goal, de keeper leek het lage schot te klemmen maar liet de bal los als een hete kroket. Kilometervreter Dries werd gedreven door zijn intuïtie en was er als de kippen bij om de rebound binnen te tikken, uiteraard met behulp van zijn handelsmerk; de niet-nadenken-gewoon-doen-sliding. De verlossende treffer van de linkervoet van de nieuwe El Salvador was daarmee een feit. Nu was het zaak om de nul te houden en de 3 punten over de streep te trekken.

Met wat hangen en wurgen werd de voorsprong verdedigd. Jesse kwam er in om de geblesseerde Tymorrr te vervangen. Grote klasse Jesse!

54006a57-4280-41e2-869e-0611eef0b884Zelfs op de doellijn verrichtten Dries en Cone nog waardevol werk en werd uiteindelijk de overwinning veilig gesteld. De supporters, waarvoor weer dank, werden daarmee weer eens beloond met 3 punten en vrolijke vedettes.
Na de wedstrijd was het dan ook feest en vloog uiteraard de one-liner “het lek is boven” door de kleedkamer, kreeg de Trainer weer kortsluiting en bleek Dries tenslotte bloed op zijn nu al legendarische linkerschoen te hebben. Ja, dan heb je echt alles gegeven, of dat bloed nou van je tegenstander is of niet.

Aankomende zondag staat HVV thuis op het programma (12:00 uur!). Als de vedettes 3 punten pakken op de Burcht, dan spelen zij zich definitief veilig en kunnen de slippers voor Mallorca uit de kast worden gehaald. Behalve bij Tuit dan, die heeft z’n koffertje al maanden klaar staan.

Tot donderdag!

REMO – Chelsea van Rijswijk 6 – 2

“Uitstel van executie” 

Na de halve wedstrijd tegen Ferloreholte stond dit keer Remo op het programma. Wederom een finale.

En dus ook dit keer 10 vedettes die op donderdag het geheime trainingsveld hadden gevonden. De training leek helemaal nergens op, mede vanwege het feit dat binnen een half uur 3 vedettes afhaakten door ouderdomsverschijnselen en – in het geval van Jansuh – misselijkheid. Tja, een Indo die een keer bloemkool uit de magnetron eet; dat valt niet goed op de maag.

Na de training de gebruikelijke gezelligheid en anekdotes van de Trainer. Het aangekondigde gesprek over de toekomst van dit sterrenteam bleef uit, en bij mij bleef vooral de website beachvoyeurs.com hangen.

Dan de zondag. Het verzamelen verliep niet helemaal gesmeerd, aangezien menig vedette moeite had om het meest sfeervolle voetbalcomplex ter wereld te vinden. Camp Nou en Vicente Calderon zijn er niks bij…

En verder was de Trainer voor niks naar Jimmy gereden, omdat een kampioensfeestje Jimmy te veel was geworden. De Trainer stond met een mond vol tanden en had er geen woorden voor over, maar mijn gedachten gingen terug naar de wedstrijd Hoekpolder uit. U weet wel, toen stonden de vedettes met 11 man omdat de Trainer een “mannenavondje” niet meer aankon.

Maar goed, bij Remo bleek rond half 11 dat er toch een soort van luxeprobleem was. En dat betekent dat Cone – door de aanwezigheid van BB – en de Trainer – door de aanwezigheid van plankenkoorts – in de wissel begonnen.

De wedstrijd leek nergens op, althans wat de vedettes betreft. Kort samengevat; wederom veel persoonlijke fouten, waaronder een puntgave assist van Jip op de spits van Remo, gebrek aan felheid en het om zeep helpen van kansen. Want kansen waren er genoeg, voor beide ploegen. De vedettes wisten wel 2 keer te scoren – daarvoor was 2 keer een penalty nodig die door Tuit vakkundig werden binnen geschoten – maar dat was slechts een doekje voor het bloeden. De vedettes wisten de aansluitingstreffer niet tegen de touwen te schieten, dus Remo liep uiteindelijk uit naar een vernederende 6 – 2. Het is dat BB een aantal keer zeer knap redde, anders had de score nog veel hoger uitgevallen.

Terwijl de vedettes snakten naar het eindsignaal ging Der Rudie nog een keer diep en schoot die verdomde punaise weer in zijn hamstring. Balen.

De supporters, waarvoor weer dank, werden dus weer getrakteerd op een wanprestatie van de vedettes en een doelpuntrijk duel.

Na de wedstrijd werd de nederlaag weer weggespoeld met de nodige biertjes en overheerlijke broodjes kip kerrie, bakkeljauw en ga zo maar door.

HBS heeft verloren van Ferloreholte dus de vedettes kregen wederom uitstel van executie en staan nog steeds aan de goed kant van de degradatiestreep. Het verschil bedraagt nog steeds 1 punt, dus de vedettes weten wat hen te doen staat in het restant van de wedstrijd tegen Ferloreholte.

Tot donderdag!

Chelsea van Rijswijk – Ferloreholte gestaakt

Geen hele wedstrijd, geen uitslag, maar toch een kort verslag.

De ultra-belangrijke wedstrijd tegen Ferloreholte stond dit keer op het menu. Weer een kans voor de vedettes in de strijd tegen degradatie.

Op donderdag was het dan ook weer lekker druk. Bij de vedettes betekent lekker druk: 10 man op de training, waaronder dit keer Sid die daarmee Der Rudie voorbij ging op de trainingslijst…

En uiteraard weer een training op topniveau. Trainingsbeest Tuit vond het na een half uurtje trainen wel weer welletjes geweest, waardoor onze nutteloze Trainer als vrije man ging fungeren. De Trainer was zichtbaar in de war, stond weer met z’n broek op zijn hielen om zijn onderbroek te inspecteren, en dan nog het mooiste: de Trainer stond bij de winnende goal keihard als vrije man te juichen… Ik denk een combinatie van verwardheid en blijheid dat de training er op zat.

Na de training was het uiteraard weer gezellig, ondanks het feit dat Sid sneller vertrokken was dan de snelste vogel ter wereld (voor de kenners: dat is de slechtvalk) en daarbij de Trainer in zijn slipstream meenam. Ook Berrag was snel verdwenen, aangezien hij een keer op vrijdag echt moest werken.

Op zondag een soort van luxeprobleem, een ultra-zenuwachtige Trainer en Cone in de goal als aanvoerder. Nu nog de juiste instelling en inzet.

De vedettes kwamen dit keer goed uit de startblokken, toonden de juiste instelling en inzet. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd, maar wisten geen echte kansen te creëren.

De vedettes waren één keer dicht bij een doelpunt doordat Tuit uit een vrije trap een deuk in de paal schoot en Dries de rebound met een kom jus inkopte. De vedettes groeiden in de wedstrijd en hadden het gevoel dat er vandaag 3 punten in zaten.

Maar helaas, 5 minuten voor rust raakte de scheidsrechter geblesseerd en moest de wedstrijd gestaakt worden. Ferloreholte accepteerde geen clubscheidsrechter, dus de vedettes konden van een glaasje bier en de zon genieten.

Dries, Hout en Tymorrr deden nog mee bij hun echte team en wisten daar uiteraard wel 3 punten te pakken. De drie vedettes werden na afloop door een beschonken, verstrooide en gillende Trainer voor rotte vis en verraders uitgemaakt, maar de realiteit is hard. De vedettes hebben jarenlang onder de biceps-vleugels van de Trainer gezeten en vliegen nu uit. De Trainer kon er wel om lachen, maar was vooral op zoek naar de sleutels van de kleedkamer, de sleutel van de scheidsrechter en de pasjes…

Komende weken is het alles of niks voor de vedettes en zal ook de tweede helft tegen Ferloreholte nog gespeeld moeten worden. HBS heeft van HVV verloren, dus de vedettes weten wat hen te doen staat.

Tot donderdag!

HDV 2 – Chelsea van Rijswijk 5 -1

“Opstelling, instelling, executie”

Na de winst op TAC ’90 en de paasbrunch met de schoonfamilie stond deze week HDV op het programma. Gelet op de ranglijst een zeer belangrijke wedstrijd. Dat was voor alle vedettes duidelijk.

Op donderdag was het dan ook weer zeer druk. 10 vedettes hadden toestemming en zin om te trainen, waaronder ook weer onze nutteloze Trainer, die tegenwoordig overigens door het leven gaat als de Peer van het Gardameer…

De training was een bijzondere: een ploeg kreeg met 23 – 2 op z’n kloten, er waren hakkies en volleys te zien, de Trainer stond met toeschouwer Der Rudie thee te drinken en er gingen 5 volwassen kerels huilend van het veld af als gevolg van de uitslag. Uiteraard was Jansuh naar eigen zeggen de minst slechtste, met daarbij de volgende uitleg: ik denk te snel, maar ik handel te langzaam. Weer een oneliner die in de boeken kan.

Dan de zondag. Het verzamelen verliep dit keer zeer gesmeerd. Jimmy was al uren wakker en stond om 10.00 uur bij de Burcht als gevolg van een goede 1 april grap van Berrag.

En ook kleine jongens worden groot; ja mensen, Jip had zijn pasje bij zich! Wat een buik vol vlinders niet met je kan doen.

De opstelling was dit keer een ware sudoku van niveau 8, aangezien er dit keer een overvloed aan beschikbare vedettes was. De Trainer kwam er niet uit, dus Cone greep in en maakte de opstelling. Het is mij daarom nog steeds een raadsel waarom Cone als wissel begon en de Peer van het Gardameer in de basis begon. Maar goed, de opstelling was een feit, nu de instelling en de executie nog. En daar ging het mis.

De vedettes kwamen bedroevend slecht uit de startblokken, kwamen niet aan voetballen toe, creëerden geen kansen, maakten persoonlijke fouten en verkeerde keuzes. Dramatisch slecht, zo kan ik het wel samenvatten.

De eerste helft was dan ook niet om aan te zien, waarbij HDV 3 keer wist te scoren, mede dankzij persoonlijke fouten en onnodig balverlies van Berrag en ondergetekende. En ook BB wist zich dit keer niet te onderscheiden, maar BB had de vedettes vooraf ook duidelijk gemaakt dat er minimaal 3 keer gescoord moest worden.

De vedettes snakten naar de rust. Maar eenmaal in de kleedkamer ging er een bom af. Twee veertigers belandden in een discussie met schuim in de mondhoeken en kloppende aders, waarbij een de handdoek in de ring gooide en de ander zijn speelminuten had verdubbeld.

De tweede helft was niet veel beter. Er werd wel wat meer gevoetbald en de vedettes wisten wat kansen te creëren. De vedettes wisten zelf niet tot scoren te komen, maar er werd toch een eretreffer genoteerd. Geheel typerend voor de wedstrijd; de laatste man van HDV promoveerde het schot van Der Rudie tot doelpunt. Ik meen dat het op dat moment al 4 – 0 stond, dus HDV had de genadeklap al uitgedeeld. Uiteindelijk maakte HDV er nog 5 – 1 van en schoot Tymorrr nog een bal naar de maan, geheel passend in deze uberslechte wedstrijd. Bij deze dan ook excuses aan onze trouwe supporters en dank voor jullie afwezigheid, waarbij overigens Fire de grote afwezige was. Bij deze ook nog dank aan Porno Cees voor het meedoen.

Na de wedstrijd was het even stil, maar werd de kleedkamer opgeschrikt doordat de eerder genoemde veertigers met veel kabaal bekend maakten dat zij weer dikke vrienden waren. Laten we het maar houden op een combinatie van een midlife-crisis, dementie en bier…

Verder werd de situatie even geëvalueerd. Met nog 4 wedstrijden voor de boeg moeten de vedettes de komende weken aan de bak om zichzelf veilig te spelen. Het is te hopen dat de vedettes dan een positieve een gretige mentaliteit op de mat leggen, en dan juist op het moment dat het allemaal even niet lukt.

Tot donderdag!

Chelsea van Rijswijk – TAC ’90 2 2-1

“Ervaring en inzet vs. talent en conditie”

Na het verlies bij GSC Esdo stonden de jonge talenten van TAC ’90 op het menu. Gelet op de ranglijst, een zware kluif en weer een finale om de broodnodige punten binnen te harken.

Op donderdag was het dan ook weer zeer druk. Dit keer hadden 8 vedettes het geheime trainingsveld gevonden, inclusief onze verstrooide Trainer. Die kwam na weken afwezigheid weer eens zijn geestelijke en lichamelijke kunsten vertonen. En hoe!

De Trainer liep als een hondsdolle asielzoeker over het veld, riep “pasie pasie”, zag sterretjes, kreeg last van zijn lies en scheet in zijn broek. U zult misschien denken, waar was hij dan bang voor? Maar dat laatste was letterlijk het geval: de Trainer stond uno momento dado met zijn broek op zijn hielen om zijn onderbroek te inspecteren en deelde de vedettes mede dat “het niet bruin was, maar alleen nat”. Ik zeg het nog maar een keer; knettergek… Verder kreeg Velders nog een zuigzoen van Hout op zijn oog en werd Jansuh door diezelfde Hout gruwelijk door zijn mooie gebruinde benen gespeeld. Na de training was het uiteraard weer gezellig, mede dankzij het feit dat de Trainer dit keer al om 20.58 uur richting huis vertrok.

Dan de zondag. Op zaterdag een luxeprobleem, op zondag slechts 13 man. De Trainer was namelijk nog steeds zo wit als een cumshot van zijn grootste held, Jip was ziek van alle vlinders in zijn buik en Issy had al meer minuten gevoetbald dan hem lief was.

Maar toch genoeg man, mede dankzij de terugkeer van de Machtige Drie Wintersporters en BB. Gelukkig was ook Tuit nog bereid om zijn bed uit te komen na een nachtje filmopnames voor “Hond bijt man”.

Het verzamelen verliep gesmeerd. Cone hoefde dit keer alleen even om 07.30 uur de deur uit om met de tram de pasjes bij de Trainer te halen en had ook nog kantine-veegdienst met BB. Zelfs Jimmy was een soort van op tijd. Kortom, de voortekenen waren goed maar de vedettes wisten dat er een pittige pot voetbal te wachten stond.

De eerste helft waren de vedettes gedwongen om wat in te zakken en op een counter te loeren. De organisatie stond aardig, er werd geknokt voor elke meter en TAC werd niet echt gevaarlijk.

Maar de vedettes wisten ook geen echte kansen te creëren, mede omdat Der Rudie steeds buitenspel liep. En dan zeggen dat je slim moet lopen. Die grensrechter van TAC, die is pas slim.

De vedettes liepen vooral te verdedigen en TAC combineerde bij vlagen uitstekend. Een dieptepass over de verdediging belandde bij één van de snelle spitsen van TAC, die vervolgens BB passeerde in de verre hoek. Zelf vermoed ik dat BB het slappe schotje met opzet liet gaan, aangezien hij zelf had aangegeven dat de vedettes er vandaag 2 moesten maken. Geen bijzonderheden in de eerste helft, behalve dat Hout 5 liter bloed uit zijn neus verloor.

De vedettes gingen dus, zoals wel vaker dit seizoen, met een achterstand de kleedkamer in. Maar de vedettes zijn het inmiddels gewend en beschikken nog steeds over veerkracht.

De tweede helft lieten de vedettes zien dat ervaring en inzet het wint van talent en conditie, nou ja meestal dan. Er werd hard gewerkt en af en toe druk gezet op TAC.

Het harde werken betaalde zich uit in de felbegeerde gelijkmaker. Bij een scrimmage in de 16 van TAC hield Tuit op sluwe wijze een verdediger af, waardoor Dries op Cone kon terugleggen. En wat Cone vervolgens deed; in één woord: geweldig. Cone boog de bal met ultra-veel gevoel over de hele meute heen, inclusief de keeper van TAC die uit positie was. De bal belandde in het net en betekende de 6e goal van Cone. Alleen al daarvoor kom je op zondagochtend je bed uit.

De vedettes kregen het gevoel dat er misschien wel meer in zat, maar hadden ook in gedachten dat elke punt er 1 is in deze fase. Tuit kreeg nog een optie op een mogelijke kans, maar schoot hard en knap naast.

De wedstrijd leek op een gelijkspel uit te lopen, aangezien TAC slecht omging met de ruimte en steeds buitenspel werd gezet. En ook de schoten van TAC waren voor onze puntenkeeper BB een eitje. Ik meen dat BB slechts één bal naar de zijkant moest verwerken, de rest had hij klemvast. Aan de andere kant creëerden de vedettes ook geen kansen, totdat Berrag op de achterlijn besloot om een lange bal richting Tuit te jagen. Dat was overigens de eerste goede wreeftrap van Berrag, maar wel een hele belangrijke. Tuit verlengde de lange bal met het hoofd, waardoor onze grijze bejaarde rechtsbuiten werd gelanceerd. Der Rudie gooide zijn wandelstok weg, schudde zijn grijze haren en zijn tegenstander van zich af en rondde zeer koelbloedig af. 2 – 1, vlak voor tijd! Der Rudie wist even niet hoe hij zijn doelpunt moest vieren, dus besloten alle vedettes maar om allerlei opmerkingen naar het hoofd van de Cone van TAC te slingeren. Payback is a bitch…

De trouwe supporters, waarvoor weer dank, werden daarmee weer eens getrakteerd op een niet al te beste wedstrijd, maar wel op een overwinning. De vedettes gingen daarmee HBS weer voorbij op de ranglijst.

Komend weekend staat de Paashaas en de schoonfamilie voor de deur, maar het mag duidelijk zijn dat de vedettes klaar staan voor de volgende belangrijke pot: HDV, thuis op de Burcht.

Persoonlijk voel ik dat er een serie in aantocht is; het wintersport-seizoen is afgelopen, BB is er (bijna) elke wedstrijd en Mallorca komt steeds dichterbij. En hoe mooi zou het zijn als de vedettes zich de komende wedstrijden veilig kunnen spelen, zodat het seizoen zonder druk uit kan worden gevoetbald en die druk op Mallorca kan worden gelegd. En dat kan zomaar; HVV en Ferloreholte hebben slechts 2 punten meer en staan ook nog op het menu. Maar eerst maar eens de Pasen overleven en HDV met huid en haar opvreten.

Tot donderdag!

GSC ESDO 4 – Chelsea van Rijswijk 5-1

Als er maar sneeuw ligt, degraderen en de bijzaak van voetballen.

Als eerste willen wij als spelers en begeleiding van het CvR de familie Haaksma heel veel sterkte wensen in deze moeilijke periode.

Waar begin je nou mee in zo een verslag? Dit verslag kan een soort kopie worden van 2 weken geleden toen we vernederd werden door Wik.
Dezelfde mensen waren afwezig door uiteenlopende redenen. Voor de nieuwe lezers onder ons ga ik ze toch noemen. We beginnen achterin.
BB was een vriendenweekend weg naar Monaco. Waarschijnlijk heeft hij al die zondagen zwart gewerkt op de manege in het gehucht waar die woont. Weekendje Monaco is natuurlijk stukkie duurder maar vooral leuker dan een weekendje Mallorca met je 2e hands voetbalvrienden van de zondag.
Berrag tevens afwezig. 1 van de weinige spelers die 90 minuten zonder problemen kan spelen. Conditioneel ijzersterk maar voor de beste skiër van het clubje. Hoe groter je voorgevel hoe sneller je beneden bent.
Op het middenveld waren afwezig de buurmannen. Ze noemen zich samen met Berrag het bindmiddel van de ploeg. Door hun wordt er getraind op donderdag en zijn we na de winterstop toch 20 procent compleet op de zondag. Als er maar genoeg sneeuw ligt. Daar gaat het om. Niks meer en niks minder.
Voorin was deze keer Der Rudie afwezig. De reden was dat hij ziek was. Ziek van alle afwezigen, ziek van zijn collega waarmee hij die dag ervoor een uitje had. Wie zal het zeggen?
Op de reservebank was onze Ran afwezig. Ook hij was geveld door de griep. In de wandelgangen hoorden we dat hij bang was dat hij meer als 35 minuten zou spelen wat dan tevens een verdubbeling van zijn speelminuten zou betekenen.

Wie waren er dan wel bij vandaag?
In de goal stond de bolle van de Jozef. Voor hem speelden van links naar rechts Remco Fire, degelijk, Rinus Ruitenwisser, druk pratend, Ronald Wood, verkeerde noppen gekozen en Jansuh, Der Kapitan tegen wil en dank.Op het midden werd gekozen voor extra bezetting. Van links naar rechts speelden vandaag Jimmy, de trainer moet me wakker maken, Izzy de bal kleeft aan me voet en verdedig niet terug, Marcel Tuit, heers en verdeel en let op me lange trap en op rechts Jip kijk mij eens die wijven versieren. Voorin hadden we er vandaag maar 2. Eagle nog vier keer per week actief en Hofstede 3 kansen en 3 doelpunten bij het CvR.
Op de bank hadden we vandaag Jesse kijk mij eens rennen en de almachtige trainer die alle lijnen uitzet met de vlag in de hand.

We begonnen erg goed aan de wedstrijd. Binnen tien minuten 2-0 achter en dan speel je eigenlijk een verloren wedstrijd. Na weer een tegengoal maakten we vlak voor rust de mooiste goal van de dag. Een strakke pass van heers en verdeel Tuit kwam op het hoofd van Hofstede en kopte deze strak en tegendraads in. Alweer zijn 3e goal van het seizoen.

In de rust afgesproken wat meer naar voor te spelen. Extra spits en kijken wat er gebeurd.
Kansen voor Eagle, Tuitje en Jippie waren niet aan ons besteed. We kregen er nog 2 tegen maar dat is niet zo belangrijk meer als je zelf niet scoort. We staan nu op een degradatieplek. Iets om trots op te zijn want we hebben dat zelf helemaal verdiend. Wat zijn wij slecht geworden zeg. Echt om te huilen. Gelukkig hebben we het nog zelf in de hand om hier iets aan te doen. We spelen nog 6 wedstrijden waarin we er zeker 3 moeten winnen. Laat het nu maar eens klaar zijn met de smoesjes, weekendjes weg en de griepjes. Gewoon allemaal komen op zondag en als het kan ook op donderdag. Want daar begint het voor sommige mee. Kunnen trainen zodat je 90 minuten op ons niveau mee kan hobbelen. Ik ben er donderdagavond niet.
Wie wel? Weet je als er maar sneeuw ligt, de rest is bijzaak.

Gr van de Bolle van de Jozef

Chelsea van Rijswijk – Full Speed 2 – 5

“De kunst van overleven”
Na de billenkoek-partij tegen WIK stond dit keer Full Speed op het programma. De vedettes wisten dat ook Full Speed een goed voetballende ploeg heeft, dus er stond weer een pittige wedstrijd op het menu.

Op donderdag was het dan ook weer behoorlijk druk en waren er maar liefst 11 vedettes van huis ontsnapt. Er kon dus weer getraind worden, mede dankzij de terugkomst van 3 Winterslaffers. Er werd lekker getraind en af en toe wat gemopperd, maar uiteindelijk bleef de weergaloze goal van Jansuh bij iedereen hangen als het hoogtepunt van de avond. Jammer dat onze verstrooide Trainer alleen dat deel van Jansuh z’n trainingskunsten heeft gezien; laten we maar zeggen dat er nogal wat doelpogingen van Jansuh aan vooraf gingen…

Na de training hadden de vedettes het weer naar hun zin in de rook van de aanstekertelefoon van de Trainer, met nieuwe Duitse hits uit de speakers van de boombox.

Dan de zondag. Het verzamelen verliep gesmeerd, Cone hoefde dit keer alleen nog even de hele kantine aan te vegen en alle tafeltjes op te poetsen. Misschien heb ik iets gemist, maar de vedettes hadden kennelijk corvee-dienst.

De opstelling was een ware puzzel, aangezien BB – ook wel bekend als de grapjas die alle wedstrijden na de winterstop keept – toch nog even ging skiën, Ran iets te laat was en Jip naar eigen zeggen niet kon traplopen maar waarschijnlijk wel kon voetballen.

Maar de Trainer wist de puzzel op te lossen, waarbij Cone weer bereid was om te keepen. Voor de wedstrijd ging het in de kleedkamer heel even over de 3 broodnodige punten, maar werd vooral aandacht geschonken aan Petra Velders. Een (over)rijpe vrouw die overal voor in is en graag de ramen kletsnat maakt. Ja, de soulmate van Rinus Ruitenwisser, die al in de fase ‘Houden van’ is beland. Voor meer informatie kunt u zich richten tot de grote roze wolk boven Den Haag, daar vindt u Rinus Ruitenwisser met motten in zijn buik. Geweldig.

Dan de wedstrijd.

De vedettes kwamen fel uit de startblokken en probeerden meteen druk op Full Speed te zetten. Dat lukt echter voor geen meter, en Full Speed combineerde zich soepel richting de goal. De organisatie stond niet waardoor Full Speed steeds dreigender werd.

Dit resulteerde in 2 standaard-situaties waaruit Full Speed het net wist te vinden. De vedettes stonden binnen een half uur 0 – 2 achter en snakten naar de rust. Maar vlak voor rust kreeg Fire een ingeving; hij begaf zich over de middenlijn – ja u leest het goed, over de middenlijn – en speelde behendig 2 man voorbij in het strafschopgebied van Full Speed maar werd gestuit door een prachtige tackel op de bal. Fire ging handig neer, gaf een gil en versierde bij de verstrooide scheidsrechter een penalty. Dat tot ongeloof en wat gelach bij de vedettes en Full Speed. De penalty werd vervolgens beheerst door Tuit binnengeschoten waardoor de vedettes vlak voor rust de aansluitingstreffer te pakken hadden en weer hoop hadden.

In de rust was het dan ook zaak om de tactiek te bespreken, wat wissels door te voeren en wat roerstaafjes op de grond te leggen… De Trainer deed er nog een schepje bovenop door wijze woorden uit te kramen: “We gaan inzakken en op hun helft voetballen.” Schrijf die maar weer op Cruijff.

De tweede helft kwamen de vedettes gelukkig wel een stuk beter uit de startblokken en kon de druk worden opgevoerd. Een van de aanvallen leidde tot de gelijkmaker. Dit keer werd Der Rudie op de linkerflank in stelling gebracht en leverde hij een subtiele pass af op de meegelopen Tuit, die de bal fraai binnen werkte. 2 – 2. Ondanks het spelbeeld geloofden de vedettes in een ommekeer. Die ommekeer leek te komen toen Jansuh in een scrimmage de bal voor zijn voeten kreeg en binnen schoof. Maar helaas, Jansuh was naar eigen zeggen sneller dan het geluid en bleek daardoor buitenspel te staan. De ommekeer bleef dus uit en Full Speed ging op jacht naar de 3 punten. Ran hield de vedettes nog even goed in de wedstrijd door goed vlagwerk, maar Full Speed was simpelweg te sterk. De goal viel dus aan de andere kant. De vedettes probeerden nog de 3 – 3 te forceren maar het ging die dag gewoon niet lukken. De scherpte op het veld en voor de goal was er niet en je kan ook niet elke bal binnen het 5-meter-gebied een kans noemen…

Full Speed liep uiteindelijk nog uit naar 2 – 5, waardoor de vedettes weer tegen een nederlaag aan liepen. De trouwe supporters, tegenwoordig ook wel bekend als de ramptoeristen, zagen de vedettes dus weer van het veld af druipen.

Maar de vedettes beseffen al een tijdje dat dit seizoen geen geweldig seizoen is en wordt, het is een kwestie van overleven in deze poule. Als de vedettes minimaal 2 ploegen onder zich weten te houden, zoals nu het geval is dankzij de nederlaag van concurrenten HBS en HDV, dan wordt degradatie voorkomen en kunnen de vedettes pas echt volop genieten van de Spaanse voorjaarszon. Het verschil met HBS is echter maar 1 punt dus er moeten de komende maanden nog wat wedstrijden worden gewonnen.

Deze wetenschap mocht de pret in de derde helft overigens niet drukken. De boombox stond uiteraard weer aan, menig vedette waande zich al op het Spaanse strand en de Trainer was eerder vertrokken dan de spelersvrouwen. Dan ben je echt snel weg… En in de snelheid was de Trainer nog even vergeten om de wasbeurt aan iemand toe te delen. En alsof dat nog niet genoeg is; er werd weer een gezinsuitbreiding aangekondigd. Ja ja, er is een tweede Vuurman op komst! Namens iedereen van harte gefeliciteerd Fire!

Komende zondag staat GSC Esdo op het programma. En ook dat is weer een finale en een kans om afstand te nemen van de onderste 2 plekken op de ranglijst.

Dus tot donderdag!

 

WIK 3 – Chelsea van Rijswijk 11-1

Cliches en afwezigheid.
Om te beginnen ga ik terug naar een tijd dat het machtige CVR werd opgericht.

De euro was net uit, er waren meerdere rotte appels, Dide was net iets fitter als nu en er waren meer dan voldoende mensen om een elftal levensvatbaar te maken met alle regeltjes die er toen waren.

Weekendje weg was geen probleem en soms moesten er zelfs mensen teleurgesteld worden omdat er meer dan 16 man waren voor de wedstrijd op zondag. Wat een tijden moeten dat geweest zijn. Zelfs in mijn beginjaren bij dit zooitje waren er op donderdagavond altijd 14 man op de training.

Laten we zeggen dat vroeger alles beter was. Anno 2016 ziet de wereld er toch wel anders uit.

Zijn wij nog levensvatbaar als team zijnde?

Gaan we door met pappen en nathouden of is de tijd gekomen om de stekker er uit te trekken?
Vorige week lieten we zien dat ondanks alles we toch nog steeds over voetballend vermogen en wilskracht beschikken.

Winnen bij quick is maar weinig teams gegeven en het was nog niet eens onverdiend. Werken voor mekaar en elkaar coachen brengt ook op ons niveau nog steeds 3 punten. En zoals een andere reporter eerder schreef: voetballen is leuk maar winnen is nog veel leuker.
Na bovengenoemde overwinning werd er besloten donderdagavond rustig aan te doen. Jansuh en Wood trainden met het 3e mee en onze gewezen aanvoerder was moe maar voldaan. Grote Tuit trainde mee met se selecao. Hij wordt zelfs al genoemd in de wedstrijdbesprekingen van de zaterdag. Die trainer zou eens moeten weten. Eagle ging met zijn oudste zoon een rondje put lopen( echt waar) en dronk thuis zijn biertje.

Cone was nog steeds ziek, Fire en Marv zaten bij de chiropractor, Dide had last, Ran is alleen actief op de app en dan waren er nog de mannen die zonodig moesten gaan skieen en hun schoonmoeder moesten ontvangen. Tymo had nog snel gevraagd om te storten in het spaarplan zodat er weer genoeg schmink en andere overbodige prullaria gehaald konden worden.

Dries is dan uiteraard ook afwezig. Met een percentage van 23% van afwezigheid op zondag scoort hij vrij hoog. Hij traint meer als dat hij speelt. Wel leuk voor zijn vrouw en kinderen dit weekend dat zij een keer mee mochten.

Berrag is er dan ook niet. Geen mening en huppelt er lekker achteraan. Wel fijn dat de wastas over je schone bed is uitgestrooid als je thuiskomt. Voel je je gelijk verbonden met de jongens die dat tenue wel hebben gedragen afgelopen week.

BB dacht neem nog een weekend vrij want ben er al het hele jaar geweest. Lekker weg met je echte maten van de zaalvoetbal waar je wel gewoon elke week komt ondanks je studie.
Dan de wedstrijd. Wat zal ik daar over zeggen? Hoe laat moesten we nou spelen?

Halve elftal te laat, scheidsrechter te laat, en wij waren overal te laat op het veld.

Na 3 minuten al een pingel tegen en dan weet je het wel. Koppiesvgaan hangen, zeuren op elkaar, de bal niet willen hebben of kwijt kunnen, niet voor mekaar werken en dan kan het hard gaan tegen een ploeg die nu liet zien wel degelijk goed te kunnen voetballen en waarom ze zo hoog op de ranglijst staan. Moet wel zeggen dat ze een aantal zeer mooie doelpunten hebben gemaakt.

De teller stopte bij 11 tegengoals. Beschamend maar geen record qua dieptepunt. De spreekwoordelijke eer werd gered door Hofstede bij een 3-0 achterstand. Hij, Jesse en Alfred bedankt voor het helpen. Zonder jullie was er helemaal geen wedstrijd geweest. Grote klasse.

  • Wat moeten we nou met dit team?
  • Gaan we door?
  • Gaan we stoppen?
  • Nemen we onze veRANtwoordelijkheid?
  • Gaan we pappen?
  • Gaan we nathouden?
  • Gaan we trainen?
  • Gaan we weekendjes weg?
  • Gaan we weekendjes weg als er 25 weken per jaar niets gedaan wordt op zondag qua voetbal?
  • Gaan we lappen?
  • Gaan we mekaar aanspreken op bepaalde zaken zoals lappen weekendjes weg en betalen van bepaalde verplichtingen?
  • Gaan wij mekaar missen als we stoppen?

1 ding weet ik zeker. Het einde nadert voor ons team. Laten we gewoon eerlijk zijn tegen mekaar en het seizoen goed afmaken en niet degraderen. Dat zou onze eer te na zijn.

Jullie begrijpen dat ik heel de dag door menig speler ben bestookt iets te zeggen over van alles en nog wat en zelfs bedreigd bent.

Alles is te relativeren behalve Mallorca.

De klapper van een uiteinde.

Aad vellekoop bedankt voor het komen kijken.